25/4/2007 -

• Kadincilik Kadinin Özel Olarak Kisiliksizlestirilmesidir
• Kisi olarak sahsen ben kadinin gelistirilmis "statü" altinda yasamayi nasil kendisine yedirdigine hep sasarim. Fakat sunu sezdigimi acikca itiraf etmeliyim: Kasaplar hayvani kesime alirken, hayvan aslinda kesilecegini fark eder ve tir tir titrer. Kadinin erkek karsisindaki durusu bana hep bu titremeyi hatirlatir. Kadin karsisinda titremedikce erkek rahat olmaz. Egemen olmanin bas kosulu budur. Kasap bir defa keser, o tüm ömrü boyunca keser. Ifsa edilmesi gereken gercek budur. Bunu ask sarkilariyla gizlemek asagilik bir harekettir. Uygarlik altinda en degersiz nesne ve kavram aska dair söylenenlerdir. Bir erkegin hic basaramadigi, basarmak istemedigi, bir kadina olaganca dogalligi icinde yaklasabilme gücüdür. Ben sahsen böylesi bir tavri gösterebilecek erkegi gercek kahraman olark degerlendiririm. Sorun basit zaaf, biyolojik cinsiyet farkindan dogmuyor. Hiyerarsik devletli toplumun ilk katmanlasma nesnesi olarak kadini en alta yerlestirmesinden kaynaklaniyor. En derin toplum sorunu olmasi, toplumda yerlestirilmis statünün özelliklerinden ileri geliyor. Sosyolojinin cok sinirli ve gec olarak konuya ilgi duymasi kapitalizmin kriz süreciyle ilgilidir.
•  Her sey aciga cikarken, kadin olgusunun da kendini gittikce tüm yönleriyle göstermesi beklenebilir. Kapitalist sistemin kadinlik olgusuna ekledigi baski sömürü unsurlari daha kapsamli anlasilmayi gerektirir. Kadin adeta sözde en degerli metadir. Hicbir sistem, kadini bu denli metalasmaya tabi tutumamistir. Ilk ve ortacaglarda genel köleligin bir parcasi olarak kadin köleligi, cariyeliginden sistem acisindan bir fark yoktur. Sadece kadina özgü bir kölelik veya metalik bir durum söz konusu degildir. Erkek haremlikler de vardir.Hadimlastirilmis erkekler de vardir. Sistemin cinsiyet anlayisinda asil en büyük farki kapitalizm koyar. Adeta metalastirilmamis tek organi yoktur. Sözümona bunu edebiyat, roman araciligiyla sanat süsü vererek yapar. Ama bu sanatin temel islevi sistemin dayanilmaz yükünün cekilmesinde kadinin azami pay sahibi kilinmasidir. Her calismaya bir ücret bicilirken, en agir is olan hamilelik, cocuk büyütme, evin her türlü isi ücretsizdir. Erkegin seks kölesi olmanin da bir ücreti yoktur. Genelevde olan ücret kadar bile bircok özel evde deger kadina gösterilmez.
•  Evlilik namusu, onuru denilen sey, esasta "kücük imparatorun" bütün kahrinin cekilmesidir. Nasil ki büyük imparator onuru saydigi devlet mülküne bir sey oldugunda bunu savas nedeni sayarsa, kücük imparator da onuru saydigi mal olarak kadina bir sey yapilirsa bunu büyük namus meselesi, dolayisiyla kavga nedeni sayar. Daha da ilginc olan, kadinin ruh olarak tamamen bosaltilmasi, bicimsel olarak da asiri kadinsi, süslü, güzel sesli bir "kafes kusu" haline getirilmesidir. Ses ve makyaj düzeni; dogal kadinin cok disinda öz kimliginin ezici bicimde inkarina dayanan, kisiligini öldüren bir durum arz eder. Kadincilik kadinin özel olarak kisiliksizlestirilmsidir. Bir erkek icadi ve dayatmasidir. Böyle oldugu halde, sanki kadinin dogal durusu buymus gibi suclamaktan geri kalmaz. Tüm reklam, teshir malzemesi olarak kullanilmasindan bizzat sistem sorumlu oldugu halde, bu da kadinin dogal özüne yakistirilir. Kadin onuru kapitalizmle en dip noktasina oturmustur. Kadinin kimliginde dibe vuran, ayni zamanda komünal toplum degerleridir. Sistemin mantigi hem buna muhtactir hem de oldukca becerilidir.
• Demokratik Konfederalizm Önderi Abdullah ÖCALAN